شرح حال نَضْر

در جمله پسران نور نبوى از جبین نضر ساطع بود وجه تسمیه او به نضر (نَضْر به فتح نون و سکون ضاء معجمه. محدّث قمى رحمه اللّه ) نضارت وجه اوست واو را قریش نیز گویند و هر قبیله اى که نسبش به نضر پیوندد، او را قریش خوانند

و در وجه نامیدن نضر به قریش به اختلاف سخن گفته اند و شاید از همه بهتر آن باشد که چون نضر مردى بزرگ و باحصافت بود و سیادت قوم داشت پراکندگان قبیله را فراهم کرد و بیشتر هر صباح بر سر خوان گسترده او مجتمع مى شدند از این روى (قریش) لقب یافت، چه (تقرّش) به معنى (تجمّع) است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *